สละความรัก
จักเพื่อบ้านเมือง
ให้ชาติรุ่งเรือง
สละซึ่งตนเอง

รักอันแรกพบ
ชะตาบรรจบ
กับชายนักรบ
แห่งคาโนวาล
กาลเก่าแสนหวาน
คิดถึงวันวาน
รักเริ่มมานาน
ต้องพาลเลิกรา

พระบิดาคอยกล่อม
นางจึงยินยอม
ตำแหน่งจ้าวจอม
แห่งดินแดนไกล
ขัดซึ่งหัวใจ
ที่ผูกพันใน
สัมพันธุ์ชิดไกล้
แต่รักนั้นไซร์
ไร้วาสนา

ใยหนอชีวิต
ฟ้าถึงลิขิต
พบรักซ้ำสอง
ดั่งเขาหมายปอง
ครองซึ่งใจเรา

คิดถึงคนหนึ่ง
ในห้วงคำนึง
อันเป็นรักเก่า
เศษเสี้ยวความเหงา
อยู่ในใจเขา
ระทมปนเศร้า
ยามเราจากมา

แต่แล้วชะตา
ได้มอบธิดา
อาภัพแก่ข้า
หลังกำเนิดมา
อยู่กันพร้อมหน้า
ครานั้นมินาน

ศึกใหญ่กำเนิด
ครบรอบวันเกิด
ครบหนึ่งชันษา
ขององค์ธิดา
แห่งรัตติกาล

เกิดการรบรัน
สามสิงฆ์ยามนั้น
ต่อสู้ฝ่าฟัน
กับจ้าวปีศาจ
แต่ใครอาจคาด
เกิดสิ่งผิดพลาด
ยามยินประกาศ
การสิ้นพระชนม์

หยุดการรบรา
หยดหยาดน้ำตา
จากใจหลั่งไหล
นางในหทัย
ได้พรากจากไป
สั่งเสียเอาไว้
โปรดจงใส่ใจ
ลูกสาวแห่งเรา
คลื่นแห่งความเศร้า
ครอบคลุมใจเยา
ความรู้สึกเหงา
ท่วมท้นทรวงใน

หนึ่งคำจากใจ
ก่อนนางจากไป
สื่อตรงถึงใคร
นางคงรู้ได้
หนึ่งคำง่าย ๆ
กล่าวก่อนนางตาย
"ข้าขออภัย"

ขอมอบบทลำนำแห่งชีวิตและความรักนี้ เป็นการไว้อาลัยแด่
องค์ราชินี อลิเซีย เกรเดรเวล เดอะควีน ออฟ เดมอส

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

อ่าน้า
นู๋ ปะ เอ๊ย ไม่ได้ๆ ต้องเรียกเซเรน่า สิเนอะ
แหะๆ

แต่งดี นี่นะ แกหนะ
เพราะดี
เค้าชอบจัง
ตรงของ อลิเซีย อร่า
ช๊อบๆๆ

#1 By A~licia (61.90.243.3) on 2006-05-09 13:30

อ้ากกก(แหกปากเพราะความเก่ง) ซึ้งๆ

แต่งเก่งจังเลย(ไม่มีปัญญาแต่งได้แบบนี้)
วันหลังสอนแต่งบ้างได้มั้ยคะ(จะได้ไม่ต้องถูกอาจารย์ว่าเวลาแต่งกลอน)

#2 By ゴッチ on 2006-05-09 14:32

ท่านอลิเซียน่าสงสารนะ

#3 By บุตรแห่งซาตาน (203.156.49.7 /192.168.0.33) on 2007-03-29 14:32